LA GUÈRRA DANEMARC-HANSA (1426-1435)
Entre los ans 1426 e 1435 lo nòrd europèu foguèt scenàri d’una de las guèrras regionalas navalas pus importantas de tota l’edat medievala: la guèrra entre Danemarc e la Hansa, tanben coneguda amb lo nòm de guèrra de Kalmar, guèrra de Schleswig o encara guèrra del Sund. Aquesta guèrra se desvolopèt entre l’Union de Kalmar, contrarotlada per Danemarc e la Liga de la Hansa germanica.
Una de las rasons principalas de la guèrra foguèt la talha o impòst introdusida per Danemarc e uèi es considerada una partida mai de las guèrras que i aguèt entre Danemarc e Holstein (1409-1435), Olanda e la Hansa (1422- 1441) e encara la revòlta suedesa de1434-1436. Tot finiguèt amb lo Tractat de Vordingborg e la casuda del rei de Danemarc Erik VII en 1439.
Dempuèi la signatura del tractat de Stralsund en 1370 la Hansa aviá fòrça privilegis en lo comèrci amb Danemarc. Al començament del sègle XV las vilas olandesas se premaniguèron per se desseparar de la Liga de la Hansa, e amb l’aprobacion d’Erik VII de Danemarc, rei de l’Union de Kalmar (Danemarc, Norvègia e Suècia) los vaissèls olandeses e angleses comencèron a ganhar mai e mai argent malgrat lo monopoli de la Liga de la Hansa al comèrci del Baltic.
La vision de la Liga de la Hansa
Dempuèi l’an 1422 ja i aviá agut lucha entre de vaissèls olandeses e las principalas vilas de la hansa “wendas”. Los vaisèls que dintravan a la mar Baltica èran capturats lèu per vaissèls de la Hansa e los vaissèls de la Hansa demoravan tanban capturats pels olandeses quand entravan a la mar del Nòrd.
Erik VII de Danemarc voliá una Hansa flaca amb l’argent que pagavan en impòstes los vaissèls olandeses e angleses a Danemarc. Pr’açò bastiguèt una fortalesa frontalièra a Helsingor e dempuèi 1426 impausèt lo pagament per crosar aqueste estrech. Lübeck e Hamborg causiguèron la guèrra quan Stralsund i Greifswald encara negociavan. Fin finala, los vaissèls de la Hansa que paguèron pas tanben foguèron capturats.
Mas, pr’amor de l’anterior guèrra amb Holstein (la patz capitèt pas) quan los daneses conquistèron la vila de Holstein de Flensborg en 1426 lo comte de Holstein s’alièt amb la Hansa per declarar la guèrra a Danemarc. Quand desenas de marinièrs de la Hansa foguèron enviatas a preson la Hansa impausèt lo blocatge total dels pòrts daneses, norvegians e suedeses.
En mai de 1427 vaissèls de la Hansa ataquèron las illas danesas de Læsø, Årø, Lolland, Møn e Bornholm, mas poguèron pas atacar Flensborg. Puèi un comboi de la Hansa foguèt atacat e desbrandat per una flòta danesa e suedesa. Es la celèbra batalha de l’Öresund. Alara la Hansa decidiguèt conquistar Copenhaga amb una armada de mercenàris de las vilas d’Hamburg, Lübeck, Lüneburg, Rostock, Stralsund e Wismar. La primièra ataca a la capitala danesa capitèt pas e los vaissèls de la Hansa sonque poguèron atacar e sacar las còstas d’Escania e Zeland. Los de la Hansa poguèron pas començar un sètge efectiu del pòrt de la capitala danesa fins a 1428.
En 1429 los daneses e suedeses formèron una nòva flòta mas foguèron desbrandats a la Batalha de Dänholm per de vaissèls de la Hansa. Pauc apuèi la Hansa capturèt un comboi de vaissèls suedeses de camin a Copenhaga. Los de la Hansa alara ataquèron tornarmai Flensborg mas poguèron pas capitar. De fach, la Hansa poguèt pas capturar Flensborg fins a l’an 1432.
Lo blocatge de la Hansa de la capitala danesa provoquèt un arrèst del comèrci escandinau e la fin de las exportacions de l’Union de Kalmar. La vila de la Hansa de Rostock tanben ne patiguèt las conseqüéncias e signèt la patz amb Kalmar en 1430. Stralsund e Helsinborg foguèron los següents. Aprés la conquista de Flensborg en 1432, Lübeck e Hamborg tanben signèron la patz. Aquesta arribèt en 1435.
Danemarc e la Hansa tanben signèron la patz aquel an. L’impòst que devián pagar los vaissèls que crosavan l’estrech del Sund contunhèt ara tanben pels vaissèls angleses e olandeses. Mas en 1436 las vilas de la Hansa de Hamborg, Lübeck, Lüneburg e Wismar poguèron en 1436 daissar de lo pagar. Puèi venguèron tanben excepcions las vilas de Stralsund, Rostock e Greifswald.
La revòlta suedesa finiguèt mas l’autonomia balhada pel rei de Danemarc Enrik VII a Suècia entraïnèt que lo Conselh Imperial Danés depausèt lo rei que fugiguèt a Gotaland en 1439. Danemarc causiguèt coma nòu rei a Christofòr III.
