LOÍS VII E ALIENÒR D’AQUITÀNIA
Francesc Sangar.- De segur que la femna mai poderosa de l’Edat Medievala Europèa foguèt Alienòr d’Aquitània. Primièr reina de França (1137 – 1152) mejançant lo sieu matrimòni amb Loís VIIn e aprés reina d’Anglatèrra (1154 – 1189) pel sieu segond maridatge amb Enric IInd. Mas possedissiá tanben de grands fèus coma duquessa d’Aquitània e comtessa de Peitau. Justament la sobeiranetat d’aqueles territòris provocarián la futura guèrra entre franceses e angleses coneguda coma la Guèrra dels Cent Ans.
Lo matrimòni entre Alienòr e lo monarca francés aguèt causas estrategicas e economicas. Loís VIIn se maridava amb la proprietària feudala mai importanta de França (segurament d’Euròpa) e aquelas tèrras demorarián jols domenis de la Corona Francesa. Mas malgrat aqueles interèsses comuns (ela, reina de França), foguèt un matrimòni fracassat dempuèi lo començament.
Lo viatge a Tèrra Santa
A la diferéncia de projèctes personals e caractèrs personals, devèm apondre las consequéncias de la preséncia del coble al Pròche Orient pendent la Segonda Crosada contra los musulmans l’an 1148. Lo prince d’Antioquia, Raimon de Peitieus èra l’oncle d’Alienòr, mas segon qualques rumors, explicats tamben en tèxtes cronistics coma los de John de Salisbury o Guilhèm de Tir, pendent aquela visita, oncle e neboda intimèron fòrça.
Raimon ensagèt de frenar l’influéncia francesa a Tèrra Santa, e demandèt a Loís qu’anèsse pas a Jerusalèm, amb la desencusa d’aver de besonh la siuena ajuda per manténer lo contraròtle sus Antioquia. En suspectant de la possibla relacion de la siuena femna amb l’oncle Raimon, Loís e Alienòr tornèron a França rapidament.
Lo meteis Papa Eugèni IIIn cridèt lo coble reial per una reconciliacion a Roma, mas èra evident que lo matrimòni entre ambedós foncionava pas ni pels interèsses comuns, e lo Papa concediguèt la nullitat l’an 1152. Alienòr manteniá los sieus pròpris fèus e veniá una candidata fòrça interessanta per d’autres monarcas e grands nòbles feudals.
