LOS NIBELUNGS

Christian Andreu.- La Chanson dels Nibelungs (Nibelungenslied) es una cançon de gèsta eroïca medievala. Benlèu una de las mai celèbras de tota la planeta. Foguèt escrita en naut alemand en sègle XIII. L’istòria es reala mas es considerada coma epopèia nacionala alemanda durant los sègles XIX e XX. Sigfried, l’assassin de dracs, foguèt tanben considerat coma l’eròi nacional alemand pendent sègles.

Liet en naut alemand vòl pas dire chanson mas epopèia. L’origina seriá l’epòca de las migracions. Al libre, lo reialme de Borgonha es destrusit. Lo gobernador foguèt Gundahar ajudat pel general roman Aetius e d’huns (436 dC). Lo poèma tanben parla del maridatge d’Atila amb Ildico (453). L’evèsque de Passau i es nomenat e foguèt tanben real.

Son un total de 37 manucriches alemands e una version olandesa. Foguèron trapats al Tiròl soís. Lo tèxt lo pus ancian demòra uèi a la Bibliotèca estatala de Babiera, lo de Saint Gall a la meteissa abadiá e lo tresen manuscrich a Baden. Uèi son considerats coma Memòria del Mond. L’autor es demorat anonim.

Uèi se pensa que l’autor foguèt un òme religiós, benlèu un monge que demorava a Passau e que lo public foguèron aristocratas e òmes de glèisa. Divèrses nòms son estats prepausats mas cap acceptat. La musica que l’acompanhava, pasmens, es desconeguda. Son un total de 2.400 estròfas devessidas en 39 aventuras.

I a tres imatges de la femna ; la femna de la cort (Kriemhild), la femna brava (Brünhild), e la femna maire (Ute). L’òme es pintat segon la siá posicion a la cort. I a aristocratas mas tanben guerrièrs. Mas totes vòlon demorar celèbres après la siá mòrt. A la primièra part del poèma Kriemhild e Siegfried se maridan e puèi aquest morís. La segonda part parla de la vesjança de la femna.

Una istòria longa

A Worms, demòran Kriemhild e los sieus tres fraires, Gunther, Gernot e Giselher, amb la siá maire Ute. Alara arriba Siegfried. Quand es descobèrt qu’aguèt lo tresaur dels Nibelungs après aucir lor rei e filhs ven celèbre a la cort. Tanben auciguèt un drac. E Krimhield ven amorosa de Siegfried.

Lèu l’amic de Siegfried, Gunter, vòl maridar la reina d’Islàndia. Siegfried ditz que l’ajudarà se li es balhada Krimhild. E se’n van a Islàndia. Pel camin Siegfried visita la tèrra dels Nibelungs. Brunilda, reina d’Islàndia acceptarà maridar Gunter. E Siegfried marida Kriemhild. Passats qualcunes ans son cridats a la cort de Gunter per tornar a se declarar vassals. Mas ara las doas femnas discutiràn. Lèu Brunila demana Gunter d’aucir Siegfried e ganhar aital lo tresaur. E, pendent una caçariá es aucit a traïson. Es aital com finís la primièra part del poèma.

13 ans après, Atila marida Kriemhild a Viena. E l‘assassin de Siegfried es reconegut. Quand es descobèrt que Siegfried foguèt aucit pels borgonhons, Kriemhild demana a Atila los aucir a totes.  Ambedoas armadas se premanisson per la batalha. Durant aquesta fòrça amics de Kriemhild mas tanben dels borgonhons morisson. E alara l’anciana femna de Siegfried afirma que l’amor tanben mena a la dolor.

Mai d’un poèta e trobador alemand de l’edat mejana demostrèron aver legit aqueste pòema. Herger dont d’autres. Tanben Marner. Al sègle X, la Cançon dels Nibelungs ja aviá arribat a Suècia e Norvegia. Una part de la cançon tanben es nomenada al libre Beowulf. Foguèt al sègle XVI quand venguèt celèbre a tota Euròpa del nòrd. Pendent los sègles XVIIII mas, mai que mai, al sègle XIX, venguèt conegut a tota Euròpa. Uèi es considerada encara com un dels màgers poèmas de l’edat mejana alemanda mas tanben universala.