LO SÈTGE DE CONSTANTINÒBLE (1422)
CAM.- La vila de Constantinòble patiguèt fòrça sètges al long de la siá existéncia coma capitala de l’empèri bizantin e coma vila crestiana a l’epòca medievala. Un d’aqueles se debanèt en 1422, quora los turcs ataquèron la vila amb la tòca de la conquistar tre los meses de junh e agost d’aquela annada la capitala bizantina. Urosament pels abitants de la vila, lo sètge finiguèt plan pels crestians pr’amor que los bizantins e lor emperaire capitèron a l’òra de trincar lo sètge e provocar la fin del meteis.
Lo sètge de Constantinòble de 1422 arribèt pr’amor de l’afebliment otoman que i aguèt après la batalha d’Ankara de 1402. Aquel còp los otomans patiguèron la desfacha contra d’autres turcs e encara una part importanta del sieu territòri. Après arribèt una òrra guèrra civila turca que provoquèt l’orror en Anatolia. Val pas dire que los bizantins profechèron l’escasença per assajar de ganhar territòri otoman.
Per ansin, e amb una guèrra civila turca ocmençada entre los eiretièrs del sultan Bayezid Ir e Murad IId, los bizantins tanben ataquèron, mas las siás ressorças a l’epòca ja èran fòrça reduchas e poguèron pas arrestar la victòria de Murad IId coma nòu sultan de l’empèri otoman. Un còp contrarotlat lo país, lo nòu sultan otoman, Murad IId, causiguèt balhar una leçon als bizantins e comencèt un nòu sètge en Constantinòble.
Un sètge gaire long
Totun, e solament començar lo sètge los otomans pàtiguèron grèus problèmas pr’amor que podián pas completar lo sètge total de la cpaitala bizantina. Calguèt tanben bastir de nòvas atacas contra los murs de la vila e caliá o far plan. Mas Murad IId aviá pas una armada pro granda per conquistar la vila. Lo sètge, pasmens, comencèt lo mes de juhn de 1422. Los bizantins, d’un autre costat, mobilizèron a tota la populacion per defensar las muralhas e poguèron faciar plan l’ataca otomana.
Lo 24 d’agost los otomans ataquèron Constantinòble de biais general mas quora arribèt la fin del jorn descubriguèron qu’avián pas pogut capitar e conquistar la vila bizantina. E qu’avián de grèvas pèrdas umanas a la siá armada. Aquò provocariá que Murat IId decidiguèsse finir lo sètge pr’amor que l’empèri otoman ara patissiá una nòva revòlta ( lo sieu fraire Küçük Mustafaq ).
Uèi fòrça istorians considèran que la fin rapida d’aquel sètge en 1422 foguèt una de las causas pus importantas per la subrevivéncia de Constantinòble coma capitala bizantina crestiana fins a l’an 1453. Mas tanpauc poguèt balhar lo succés als bizantins pr’amor que Murad IId desfachèt lèu lo sieu fraire e finiguèt lèu la revòlta intèrna otomana. Puèi, encara, los otomans ataquèron Salonica, la segonda màger vila de l’empèri bizantin. Lèu veiguèron que podián pas la defensar e pr’amor d’aquò la balhèron als venecians. E, malgrat que demorèt encara divèrsas annadas coma vila crestiana, aviá daissat d’èsser part del territòri bizantin. Çò que podiá entraïnar una fin après del meteis empèri bizantin. E qu’arribèt, fin finala, en 1453.
