LOS VIATGES D’IBN BATTUTA
Se los europèus de l’epòca medievala s’estonèron quora poguèron legir lo Libre de las Meravilhas de Marco Polo, d’autras civilizacions, coma l’islamica, tanben s’estonèron quora poguèron legir o escotar lo libre dels viatges de l’explorador Ibn Battuta (1304- 1369), encara uèi considerat coma un dels viatjaires pus celèbres de l’edat medievala.
Ibn Battuta foguèt un viatjaire marroquin que poguèt arribar dempuèi l’ocean Atlantic a l’ocean Pacific en tot crosar las montanhas del Caucàs e atanben l’ocean Indian. D’efièch Battuta sortiguèt de la vila africana de Tangièr en 1325 e demorariá mai de 35 ans en i tornar.
Alara, Battta aviá 21 ans e voliá far la peregrinacion a La Meca asiatica. Pr’açò se n’anèt amb una caravana de la sieuna epòca: Tlemcen, Miliana, Argel, Bugia, Constantina , Tunis, Sfax e Gabés. Maridèt una femna a Bugia, mas se divorcièt de la meteissa a Tripòl ont maridèt tornarmai. Quan arribèt a Alexandria descriguèt la colomna de Pompèu e lo far, una de las set meravilhas del mond antic.
Un libre de viatges
Battuta parlarà al sieu libre de viatges un pauc pertot, dels luòcs ont anèt, dels sants que i aviá, de las mosquetas e luòcs sants. Demorèt fins a 1326 per poder arribar a La Meca. I tornariá encara fins a 3 còps. Ibn Battuta tanben visitèt Irán, Iraq, Iemèn, la còsta orientala d’Africa e la còsta pus meridionala d’Arabia.
Puèi tornèt a Egipte e visitèt Síria e Anatolia. Un còp aquò fach crosèt lo Caucàs e arribèt a de vilas amb de noms legendàris: Samarkanda, Bucará… Arribèt pas a l’Índia fins a l’an 1335.
Lo sultan de Delhi balhèt una granda planvenguda a Battuta e pr’amor d’açò demorèt mai de 7 ans en aquel soscontinent. Abans de se n’anar, venguèt jutge a las illas Maldivas. Puèi se n’anèt a Ceilán, la còsta èst d’Índia e Bengala. En l’an 1345 aviá arribat a Pequin.
Sens se conéisser encara la causa, en 1347 Ibn Battuta tornèt a crosar Irán, Iraq, Síria Arabia e Egipte e se n’anèt fins al Marròc. Puèi visitèt la peninsula iberica islamica e visitèt lo Sodan african en 1353 abans de se retirar de biais definitiu a Fés, ont encara i demorariá 25 ans.
Foguèt plan celèbre ja pendent la sieuna epòca p’amor que foguèt lo viatjaire oficial de l’Islam. Pendent las dètz primièras annadas venguèt un òme amb fòrça sapiéncia e sant. Benlèu pr’amor d’aquò visitèt fòrça luòcs sants. Totun, pendent la part finala de la sieuna vida Battuta descriurà fòrça mai aventuras e trobadas d’amor.
Ibn Battuta foguèt sunnita e tanben volguèt daissar un imatge del mond que visquèt. Èra un mond trincat, inquiet pr’amor de las atacas mongòlas e que podiá pas superar la guèrra entre de sunnitas e de chiitas. Pasmens, Ibn Battuta totjorn volguèt soslinhar que las devessions èran artificialas e que la comunautat islamica èra sonque una que podiá pas èsser devessida pr’amor de la vertadièra religion, l’Islam, la sieuna societat e geografia e tanben pr’amor dels sens de solidaritat islamic.
