LO COMTE RAMPON DE BARCELONA, BESALÚ E GIRONA

CAM.- Après la deposicion forçada del Comte Beran Ir, Loís lo Piós, Rei dels Aquitans e Emperaire de l‘Oèst, considerèt prudent de confiar lo comtat de Barcelona a un nòble qu’aviá pas participat a la lucha que se debanava a la Gòtia. Rampon, d’origina occitana e pas gòta coma Beran, aviá ja servit plan Carlesmanhe, e èra estat responsable de comunicar la mòrt d’aqueste al sieu filh e successor Loís, alavetz rei d’Aquitània.

Se cre que Rampon (770 – 825) governèt Barcelona, ​​Girona, Besalú e Osona, après la mòrt de Borrell d’Osona en l’an 820. Li balhèron los títols de Comte e Marqués. En l’an 821 la cort d’Aquisgran ordonèt lo pilhatge del territòri musulman, un òrdre que deviá èsser menat a tèrme en 822, al riu Segre. Se cre qu’Asnar Ir Galí, comte d’Urgelh e Cerdanha participèt tanben en aquela expedicion.

Pas gaire informacion biografica

Se sap pas gaire sus las accions d’aquel comte, que sembla que faguèt un viatge amb l’abat Mercoral de Sant Esteve de Banholes e que donèt l’autorizacion a l’abat Donnul d’Albanyà per bastir lo monastèri de Sant Pèire.

Rampon moriguèt en l’an 825 quora encara èra comte e calguèt un cèrt temps per emplenar lo void politic catalan. Foguèt pas fins a l’assemblada de l’an 826 que l’emperaire Loís nomenèt pas un un autre comte : Bernat de Septimania , alara cap del partit que voliá la guèrra e fraire de Beran Ir.

Rampon foguèt doncas lo segond comte dels comtats catalans de Barcelona e Osona dempuèi l’an 820 e fins a la sieuna mòrt en l’an 825.Rampon recebèt lo comtat de Barcelona, ​​après l’acusacion de Beran de traïson, lo jutjament per combat, e la sieuna desfacha posteriora pr’amor de la sieuna edat.  Quan foguèt comte de Barcelona, ​​Rampon fondèt divèrses monastèris. Rampon foguèt tanben regent de Barcelona, ​​Girona, e Besalú amb lo títol de comte, mas possiblament tanben de Marqués de Gòtia malgrat qu’aqueste títol èra reservat sonque als comtats frontalièrs.

En 821, la cort imperiala ordonèt a Rampon d’atacar lo territòri musulman, un òrdre qu’efectuèt en 822, quand saquejèt lo territòri que i aviá fins al riu Segre. Tanben aquel an balhèt de privilègis al monastèri de Sant Esteve de Banyoles. Pasmens, Rampon moriguèt en l’an 825. L’emperaire Loís nomenèt pas cap nòu comte catalan fins a febrièr de 826, quan causiguèt Bernat de Septimania, comte de Tolosa, e mièg-fraire de Gaucelm, comte d’Empúries e Rosselhon.

Coma marqués, Rampon èra estat responsable de defendre la frontièra sud de la Marca Ispanica, una zòna de guèrra amb l’armada d’Al-Andalós. Rampon espandiguèt l’airal d’l’influéncia carolingiana amb la fondacion de divèrses monastèris e centres religioses d’origina franca a la region, e aital consolidèt lo contraròtle de la Glèisa e l’empèri sus la Marca Ispanica.

L’expedicion a Al-Andalós de l’an 822 cercava d’assegurar lo contraròtle crestian de las tèrras situadas al nòrd del riu Segre. Aznar Ir  Galíndez, ancian comte d’Aragon e puèi comte d’Urgelh e de Cerdanha, tanben i participèt. Fòrça fortalesas foguèron saquejadas e la frontièra venguèt plan mai segura.

En 823, aguèt la confirmacion dels privilègis balhats al monastèri de Sant Estève de Banhòles, çò qu’afortiguèt l’influéncia aquitana (occitana) a la region e assegurèt lo sosten de la Glèisa. Un document de mai de 844 fa referéncia a la sieuna permission per la fondacion del monastèri de Sant Pèire d’Albanyà en Besalú. Quora Rampon moriguèt en 825, lo títol de comte de Barcelona e los autres comtats catalans demorèt vacant pendent qualcunes meses. En l’an 826 l’emperaire Loís nomenèt un nòu comte, Bernat de Septimania, comte d’Ampúries e Rosselhon.