Mond

GENGHIS KHAN: LA MENAÇA D’EURÒPA

Francesc Sangar.- Una enquèsta mondiala determinèt que segon los entrevistats, lo personatge istoric mai important dels darrièrs mil ans es Genghis Khan. Aquel resultat es pas estonant, se pensam que la mitat de la populacion viu al continent asiatic, e qu’en la siuena istòria, lo govèrn del conquistaire mongòl marca una inflexion inquestionabla. Genghis Khan creèt dempuèi las fredas estèpas de Mongolia l’empèri continú mai vast de l’istòria umana.

Genghis Khan es lo personatge istoric mai important dels darrièrs mil ans.

E aguèt una granda descendéncia, perque segon un estudi, lo 8% dels abitants actuals dels territòris que formèron lo sieu empèri partejan genetica amb el. Paucs personatges istorics pòdon comparar una informacion d’aquela magnitud.

La granda menaça

Avalorarem pas los errors ni d’aspèctes positius ni negatius de la siuena política en aquel article. Fòrça important militarament, mas fòrça discutible dins lo govèrn jornalièr e las consequéncias per la populacion civila. Mas pensam que foguèt una granda menaça per la civilizacion europèa.

Pendent los ans 1222 e 1223, Russia e Ucraïna recebèron los atacs destructius de las siuenas armadas, mas sembla qu’amb la tòca de consolidar lo sieu domeni al Turquestan e sens la volontat d’incorporar aqueles païses al grand empèri. Almens en aquel moment…

En 1222 e 1223, Russia e Ucraïna recebèron los atacs destructius de las siuenas armadas.

La mòrt de Genghis Khan l’an 1227 provoquèt que los sieus successors, aguèssen una autra tòca, espaurir los païses europèus e aténher respècte per las frontièras al continent asiatic. Batu Khan, Subotai e Kadan ataquèron nòvament Russia e Ucraïna, mas tanben Polonha, Ongria, Àustria, Boèmia, Dalmàcia e Romania.

Un atac destructiu, fins l’an 1241, al centre del continent europèu que poiriá aver acabat amb la civilizacion occidentala. La dificultat de governar un empèri tan vast provoquèt segurament que los generals successors de Genghis Khan se prepausèsson pas l’incorporacion a l’empèri d’aqueles païses de l’Euròpa centrala e orientala. Mas èra un evident avís, que mostrava la vulnerabilitat europèa encara pendent lo sègle XIII.