LA DIPLOMACIA DE L’ELEFANT
CAM.- En l’an 802 la populacion de la vila d’Aquisgran, capitala de Carlesmanhe, demorèt estonada pr’amor de l’arribada de l’elefant Abul-Abbas dempuèi Bagdad, un present del califa Harun al-Rashid per l’emperaire occidental.
Lo viatge aviá demorat cinc ans e amb l’elefant arribèt lo sol supervivent d’una mission diplomatica amb fòrça risc, un josieu nomenat Isaac. L’elefant èra asiatic e pas jamai dengun d’aquela vila aviá vist una bèstia coma aquela. L’estonament foguèt general.
Carlesmanhe èra estat coronat emperaire en l’ivèrn de l’an 800 mas puèi caliá la reconeissença internacionala. Carlesmanhe tanben foguèt coronat a Sant Pèire de Roma. Lo centre del mond civilizat alara èra Bagdad, capitala del califat abbassida. Ont i aviá lo califa Harun al-Rashid (lo de las 1001 nets).
Lo califa aviá decidit d’enviar un elefant de guèrra a Carlesmanhe coma present. Perqué ? Benlèu pr’amor que l’enemic de l’enemic es tanben un amic. Lo califa de Bagdad e Carlesmanhe avián un enemic comun; l’emir d’Al-Andalós e l’Empèri bizantin. Foguèt pr’açò que lo califat de Bagdad causiguèt d’enviar una proposta d’aliança amb l’empèri franc en l’an 797.
Dos nòbles e un josieu
Abans los francs tanben avián enviat una delegacion a Bagdad dirigida per dos nòbles francs; Lantfrid e Sigimund, acompanhats d’un josieu del nòrd african; Isaac. Isaac èra benlèu l’unic mercadièr josieu que parlava arabi e coneissiá las leis califalas.
Lo viatge fins a Bagdad demorèt mai de 2 annadas. Ailà los nòbles francs demorèron estonats pr’amor qu’èra una vila circulara amb de palais, bibliotècas e mercadals amb de sèda e espècias. Euròpa, al costat, semblava un empèri de bòrias.
Foguèron recebuts amb d’onors. Las cronicas arabias demorèron silenciosas mas los Annales regni Francorum ne parlan plan. Lo califa causiguèt enviar un elefant de la siá pròpia resèrva reiala a Carlesmanhe. Lo nòm de l’elefant èra Abul-Abbas (paire dels leons).
Pasmens, ambedos nòbles venguèron malauts lèu e moriguèron. Tota la mission demorèt en mans d’Isaac. Lo viatge a Euròpa comencèt en l’an 800 e venguèt lèu una odissèa logistica. De’n primièr calguèt seguir la còsta egipciana e de Libia, puèi demorar a Tunis. Ailà i demorèron tot l’ivèrn.
Calguèt alara bastir un vaissèl especial que sortiguèt de Cartago en l’an 801. En octubre poguèron desbarcar al pòrt genoés de Porto Venere. La populacion demorèt terrorizada. Quand Carlesmanhe o sabèt, envièt lo sieu notari reial, Ercanbald. Calguèt alavètz esperar la fin de l’ivèrn se òm voliá plan crosar los Alps.
Pendent la prima, l’elefant crosèt los Alps e en julhèt d’aquel an poguèt arribar a Aquisgran. Issac, a mai de l’elefant, balhèt a l’emperaire dels francs tèlas de sèdas, pomadas exoticas, un leon de Libia, un ors de Numidia, e un gran relòtge de bronze amb automats. Quora soslinhava l’ora totes demoravan estonats.
Mas l’elefant venguèt lèu plan aimat per tota la cort franca. Èra lo simbòl del respecte mondial per Carlesmanhe. Foguèt enviat als jardins reials e ensenhat a totes, locals e estrangièrs. L’elefant, pasmens, sonque visquèt 8 ans, malgrat lo fred alemand. En l’an 804 lo rei danés Godfred ataquèd lo nòrd franc e Carlesmanhe decidiguèt d’i enviar una armada amb l’elefant Abdul-Abbas. Benlèu aital poirián terrorizar los vikings.
Pasmens, quand l’armada franca èra prèp de Lippeham, l’elefant venguèt malaut. Los expèrts actuals afirman que patiguèt una pneunomia. Èra l’an 810. Moriguèt aprés crosar lo flume Rhin. La cronica oficiala imperiala franca daissèt escrich sus la siá mòrt.
L’elefant Abul-Abbas doncas demòstra, uèi lo jorn, qu’Euròpa èra pas en una epòca d’isolament total. Tanben i aguèt tecnologia per far cèrtas causas. Pasmens encara demorarián 400 ans mai fins a lo crosament dels Alps per un autre elefant, arribat a Cremona en l’an 1229.
Aquel elefant mòstra encara uèi coma la volontat d’un josieu e la pensada de dos grands dirigents medievals poguèron enviar un elefant a l’autre costat del mond e que Bagdad e Aquisgran foguèron força prèp de formar una aliança militara qu’auriá pogut conquistar mièg mond.
