UN TROBADOR PORTUGUÉS, AFONSO SANCHES
CAM.- Afonso Sanches de Portugal, nasquèt lo 24 de mai de 1289 a Cerva (Portugal) e moriguèt en 1329 a Escalona (Castilha), e foguèt prince de la familha reala portuguesa e tanben un trobador en portugués. Foguèt lo filh legitim del rei Denis de Portugal. Son paire lo legitimèt en 1304 e li balhèt d’importantas donacions coma la Senhoriá de Campo Maior en 1301 e lo nomentèt ric-òme e atanben primièr oficièr de l’ostal reial portugués en 1315. Lo sieu frair, lo futur Anfós IV de Portugal se revoltèt e amassèt totes los nòbles portugueses que volián pas una politica centralizadora. La guèrra esclatèt en 1321 mas la patz arribèt lèu, en 1322 de la man d’Isabella d’Aragon, sa maire.
Quora moriguèt lo rei Denis en 1325, Anfós IV venguèt lo nòu rei de Portugal. Lo frair s’exilèt lèu. Mas alara Afonso Sanches comencèt la guèrra contra lo fraire amb l’ajuda d’una partida de la noblesa portugesa mas tanplan de plusors senhors castilhans. Malgrat que la guèrra demorèt 3 ans, la reina Isabella poguèt tornar a reconciliar los fraires.
Maridament amb un princesa
Lèu maridèt Teresa Martins de Meneses, dauna d’Alburquerque, e Sanches venguèt tanben senhor d’Albuquerque en 1307. Ambedós fondèron lo monastèri de Santa Clara a Vila do Conde ; ont foguèron sepelits ambedós. Afonso Sanches tanben foguèt trobador, coma son paire. Venguèt celèbre dins e defòra de Portugal pr’amor de las siás cançons. Uèi ne demòran 15 poèmas a Lisbona e lo Vatican. La majoritat son cantigas.
Las divèrsas còpias dels poèmas provoquèron un pèrda de prestigi que foguèt pas recuperada fins a estudis posteriors plan mai actuals. Uèi es considerat coma un grand trobador de l’escòla galaico-portuguesa. La siá poesia mòstra un trobador culte e coneissedor de la tradicion poetica occitana a mai d’un poèta qu’utilizava plan l’ironia. E aquò fa d’aqueste trobador una figura literària plan singulara. Uèi i a divèrsas cantigas de amor que son consideradas de granda qualitat e mai encara la tenson amb Vasco Martins de Resende, benlèu lo poèma de màger qualitat d’aqueste trobador portugués. E aquò que la tematica causida foguèt gaireben l’amor e pro. Un amor sens responsa e que provòca fòrça damnatge al poèta.
Las cantigas foguèron un tipe de poesia plan liure en la tematica malgrat que los vèrses demoravan totjorn parièrs. Se ben i a divèrsas cantigas realizadas a l’estil occitan d’autras encara ne son luenhas e plan singularas. La majoritat de femnas cantadas an pas encara cap senhor e Sanches e demana l’amor de la femna mas jamai pòt l’aténher. Uèi, pasmens, encara es un trobador important en lenga portuguesa e la siá poesia demòstra fins a quin luòc arribèt la civilizacion trobadorenca occitana. Pr’amor que se i aguèron cançons trobadorescas en occitan, francés, catalan e italian atanplan n’i aguèt, e plan bèlas, en portugués, escrichas de la man d’Anfós Sanches, entre d’autres.
Imatge principala: Medievalòc/ChatGPT
