SAVARIC DE MAULEON, TROBADOR, PEITAVIN E INQUIET
CAM.- Savaric de Mauleon (1180-1233) foguèt un nòble, guerrièr mas tanben trobador occitan. Savaric nasquèt en Peitieus, filh de Raül IInd de Mauleon, senhor de La Rochela e senescal de Peitieus. La familha tanben aviá fòrça tèrras en Aquitània. La siá pichona biografia demorèt en una Vida ont se parla dels lòcs que visitèt, pr’amor que semblariá que foguèt plan inquiet e viatgèt plan.
Lo primièr còp que coneissèm qualcuna causa de Savaric de Mauleon es quan participèt, plan jove, en l’armada d’Artús Ir de Bretanha, en guèrra amb França. Mas Bretanha èra revoltada contra Joan sens Tèrra, lo rei anglés, que lo capturèt en 1202 e l’envièt coma presonièr a Anglatèrra. Semblariá qu’après fugiguèt de la preson.
Mai tard, lo rei anglés Joan sens Tèrra lo perdonèt e encara li aufriguèt lo lòc de senescal en Peitieus en 1205. En 1211 ajudèt lo comte tolosan en la siá lucha contra Simon de Monfòrt. Participèt al sètge de Castèlnau d’Arri. Pasmens, daissèt la crosada e se n’anèt al servici del rei francés Felip August en tot comandar una flòta francesa que foguèt destrucha al pòrt de Damme, a Flandra.
Al servici del rei anglés
Aprés aquò, tornèt al servici dels angleses e participèt en divèrsas campanhas en Anglatèrra en 1215. Quand i a la revòlta dels nòbles angleses, Savaric defensarà lo rei e pr’açò serà nomenat comte d’Essex, senhor de Petrefield e Mapledurham. Encara en 1216 serà nomenat regent d’Anglatèrra amb dos nòbles mai pendent la minoritat d’edat dEnric III.
En 1218 se tròba en tot lucahr amb l’armada del rei de Leon Anfós IX quand vòl conquistar Caceres. En 1219 es en Egipte coma crosat davant de la vila de Damieta. Encara en 1227 participèt en la revòlta dels nòbles peitavins contra lo rei de França de 1227.
Maridèt Belleassez de Chantemerle e aguèt doas filhas. Pasmens, tanben aguèt divèrsas aimants. En 1218 fondèt lo pòrt e puèi vila de Las Sablas d’Olona. Savaric tanben foguèt mecènas de trobadors e trobador. Segon la siá biografia foguèt un cavalièr « larcs sobre tots los larcs » çò es mai bon cavalièr que totes los sautres.
Malurosament sonque tres cançons sieunas demorèron fins uèi lo jorn. Una es una cobla dedicada a Elionòr d’Aragon, femna de Raimond IV de Tolosa. Al poèma li aufrís l’ajuda de 500 bascos e òmes de Brabant per ajudar lo sieu marit contra lo dimòni crosat. Puèi e pendent lo torneg de tres trobadors, Savaric demanèt qui recebriá las favors d’una dauna ; l’aimant, aquel que recep la siá man o encara lo que pòt arribar a sòn pè. Savaric afirmèt que lo tresen. Lo poèma foguèt una longa e bèla rason. Al costat d’aqueste i a un autre poèma de debat sus l’amor amb lo Prebost de Valensa. Lo filh de Bertran de Born li dediquèt un sirventés contra Joan sens Tèrra. Savaric de Meuleon, après aver viatjat per un sens fin de païses e culturas, moriguèt en 1233.
Fotografia principala: Medievaloc/ChatGPT
