LO FUTUR DE LA PRINCESSA PEIRONÈLA
Francesc Sangar.- Lo rei Anfós I d’Aragon, “lo Batalhaire”, moriguèt sens descendéncia l’an 1134, mas lo sieu testament foguèt fòrça polemic. Los sieus eretièrs èran los òrdres militars del Temple, de l’Espital e del Sant Sepulcre. Pendent la siuena vida foguèt batalhaire, e amb la siuena mòrt comencèt la batalha per saber qui governariá vertadièrament Aragon.
L’aplicacion del testament èra complicada e la noblesa aragonesa decidiguèt qu’eretèsse lo tròn lo sieu fraire pichon, en autrejant a aqueles òrdres militars grandas compensacions. Mas aquel fraire èra Ramir “lo Monge”, e aviá dintrat al Monastèri de Sant Pèire lo Vièlh, pel sieu caractèr e per la siuena vocacion religiosa.
Las obligacions de contunhar lo linhatge èran evidentas. Al començament per poder contunhar amb la siuena vida monastica, Ramir ensagèt ”adoptar” coma filh Garcia V de Navarra, mas la noblesa aragonesa acceptèt pas aquela escasença.
Un maridatge amb una occitana
Ramir abandonèt lo monastèri e foguèt maridat amb una veusa occitana, la vescomtessa Agnès de Peitieus, filha del conegut Guilhèm IX d’Aquitània, e qu’aviá de filhs del sieu primièr matrimòni e auriá pas de problèmas d’esterilitat.
Èra evidentament un matrimòni amb una unica tòca, donar un eretièr al tròn aragonés. Fin finala l’an 1136 nasquèt una mainada, Peironèla. Ramir decidiguèt lo futur marit de la siuena filha immediatament. Doas escanseças existissián, amb qualcun prince castelhan o amb lo comte barcelonés Raimon Berenguièr IVn.
Foguèt inicialament signat lo Tractat d’Alagon amb Castelha, qu’establissiá lo maridatge de Peironèla amb lo prince eretièr del tròn castelhan, mas la noblesa aragonesa refusava una possibla integracion amb aquel reialme. Fin finala, l’an 1137 èran signats los Capítols Matrimonials de Barbastre e èra dispausat lo futur matrimòni entre la princessa aragonesa amb lo comte Raimon Berenguièr IVn de Barcelona.
Lo comte barcelonés èra nomenat “prince d’Aragon” e governariá vertadièrament lo reialme coma regent de la siuena femna, del temps que lo sieu bèlpaire Ramir tornava al monastèri per contunhar la siuena vida religiosa. Naissiá la Corona d’Aragon.
