Mediterranèu

BERNAT PLANTAPILOSA, COMTE DE TOLOSA

Bernat Plantapilosa (841-886) foguèt comte d’Autun e comte e marqués de Tolosa a mai de comte de Berric. Foguèt lo filh de Bernat de Septimània e de Duoda de Septimània. Semblariá èsser qu’un Bernat èra present a l’assemblada de Pîtres de junh de 864 e los istorians creson que se poiriá parlar del comte tolosan Plantapilosa. Abans de la fin de l’assemblada, aquel Bernat demanèt poder se n’anar per cèrts afars urgents, mas çò que faguèt fguèt totalament desparièr e encara estonant.

Car aquel Bernat se n’anèt al bòsc e s’i amaguèt. Ailà se premaniguèt per atacar lo rei quand i anèsse a caçar. Tanben aviá coma tòca atemptar contra Robèrt lo Fòrt, comte d’Anjau e duc dels territòris que i aviá mai enlà del flume Sena. Semblariá qu’aqueste aniriá acompanhat de Ranulf Ir, duc aquitan.

Una fugida rapida

En aquela meteissa epòca, i avián divèrses Bernat vius.

Pasmens, lo rei descobriguèt lo complòt e Bernat fugiguèt lèu lèu. Pas gaire après foguèt jutjat a la dièta imperiala e perdèt totes los onors e títols sens anar a judici. Tot çò qu’èra sieu foguèt balhat a Robèrt lo Fòrt. Tota aquela istòria foguèt escricha a la cronica medievala Annales Bertiniani. Malgrat aquò, lo libre ditz pas qui èra aquel Bernat. Foguèt realament Bernat Plantapilosa, comte tolosan ?

De remembrar que los istorians d’uèi encara non son pas segurs se èra el, pr’amor, qu’en aquela meteissa epòca, i avián divèrses Bernat vius dont Bernat lo Vedèl, comte tolosan, de Roergue, Capcir e Lemòtges (863-864), Bernat Ir d’Auvèrnhe, Bernat de Gòtia, comte de Barcelona, Osona, Rosselhon, Narbona, Agde, Besièrs, Melguelh e Nimes. E lo pròpri Bernat Plantapilosa, comte d’Autun. Uèi mai d’un istorian cre qu’aquel Bernat foguèt lo Bernat Plantapilosa quand aviá sonque 24 ans. En 864 recebèt lo comtat d’Autun perdut per Robèrt lo Fòrt. Après demanar la patz al rei, Bernat de Tolosa recuperèt lo comtat quand moriguèt Robèrt lo Fòrt en 866. Puèi encara recebèt lo comtat d’Auvèrnha en 868.

Bernat de Plantapilosa doncas luchèt contra Odon, ancian comte de Dijon e Troyes entre las annadas 867 e 870. Odon èra tanben comte de Varais. En 872 envièt mercenàris a assassinar Bernat lo Vedèl e conquistèt aital lo Roergue e lo Capcir catalan.  Un fraire d’Odon demanèt al rei Carles recuperar Tolosa mas aqueste acceptèt Bernat de Plantapilosa coma nòu comte tolosan. En 873 Bernat venguèt conselhièr del rei d’Aquitània Loís II lo Quèc (867-879), Abans totun i aguèt un nòva organizacion dels comtats occitans que i aviá en Aquitània e lo rei Carles balhèt lo comtat d’Autun e lo comtat de Berric a Bernat de Gòtia. Tanben foguèt balhada Provença e Itàlia a Boson.  En 876 après demorar desbrandat a la batalha d’Andernach, ont luchèt contra Loís III (876-882) foguèt enviat a preson e perdèt tot franc Tolosa e Auvèrnha, proprietat de la sieuna femna.

Bernat Plantapilosa foguèt pas liurat de la preson fins a l’an 877. Pas dengun paguèt argent per lo liurar. Acompanhèt alara lo rei Carles a Itàlia e quand aqueste moriguèt lo meteis an venguèt un grand supòrt del nòu rei Loís lo Quèc. Pr’amor d’aquò, luchèt contra lo revoltat Bernat de Gòtia en 878 e poguèt lo ganhar al prat batalhièr. Pr’açò recebèt lo comtat de Berric.

Quora moriguèt Loís II, balhèt sosten als sieus filhs Carloman e Loís III contra lo rei de Provença Boson. Pr’amor d’aquel afar recebèt tanben lo comtat de Macon en 880. Encara en l’an 884 lo rei li balhèt lo comtat de Lion. Moriguèt en l’an 886 quand encara èra en guèrra contra Boson de Provença. Bernat Plantapilosa, d’un autre biais, maridèt Ermengarda d’Auvèrnha e aguèt doas filhas e dos filhs dont Guilhèm I duc d’Aquitània (890-918) e comte d’Auvèrnha, Lion, Berric e Macon.