Mediterranèu

LA BATALHA DE GUADALETE (711)

Francesc Sangar.- Doas civilizacions afrontadas. Un Prat batalhièr. Sonque un ganhaire. La batalha de Guadalete foguèt decisiva per l’istòria medievala de la Peninsula Iberica. La civilizacion islamica gaudissiá d’un grand espandiment. Après conquistar lo nòrd d’Africa, desirava dintrar al continent europèu, a travèrs de l’estreit de Gibartar. A l’anciana província romana d’Ispània subreviviá un decadent reialme visigòt, enfonsat en de luchas pel poder entre los desparièrs linhatges aristocratics.

Una batalha clau

L’afrontament entre ambedoas armadas se produsiguèt al bòrd del flume Guadalete.

L’afrontament entre ambedoas armadas, la musulmana e la visigòda, se produsiguèt pendent la setmana del 19 al 26 de julhet de 711, al bòrd del flume Guadalete. Segon qualques istorians a l’estanh de la Janda; d’autres creson que près de l’anciana vila romana de Lacca. L’armada musulmana èra dirigida pel general e governador Tariq ibn Ziyad, considerat un grand militar, del temps que lo meteis rei Rodrigo dirigissiá las tropas visigòdas.

Pendent uèch jorns, ambedoas armadas s’afrontèron, mas los musulmans èran premanits melhor pel combat. Mas lo rei Rodrigo patiguèt tanben l’abandon dels soldats d’Aquila II, nòble visigòt qu’aspirava tanben al tròn e amb qui aviá agut d’afrontaments. Estrategia d’Aquila II? Un Rodrigo derrotat a la batalha podiá èsser desocupat del tròn? Ingenuïtat de Roderic? Vertadièrament benlèu es pas recomandable luchar en lo meteis partit qu’un enemic.

Lo resultat: victòria musulmana. Fòrça nòbles visigòts moriguèron e benlèu lo meteis monarca. Existisson pas de documents que parlen del rei Rodrigo après la batalha de Guadalete. Una segonda batalha al bòrd de l’actuala vila andalosa d’Écija finiguèt la resisténcia visigòda.

Los dètz mil soldats musulmans contunhèron l’espandida per la Peninsula Iberica aisidament sens cap d’armada que poguèsse los arrestar lo trajècte. Lo reialme visigòt desapareguèt (e d’autres pichons reialmes germanics del territòri), malgrat la proclamacion d’Aquila II coma nòu monarca, e començava una preséncia musulmana a la peninsula de uèch sègles.